Luty – miesiąc
z powieścią niemiecką

Dzieci Graala Peter Berling Dzieci Graala to pierwsza część obszernego cyklu (w Polsce wydane zostały już kolejne dwie książki: Krew królów i Korona Świata). Powieść rozpoczyna się podczas oblężenia zamku Katarów, Montségur w 1243 roku. Zanim twierdzę zdobędą żołnierze wierni papieżowi wyprowadzone z niej zostaje dwoje kilkuletnich dzieci, dziewczynka Jeza i chłopiec Rosz. Ich pochodzenie może uczynić je w przyszłości najpotężniejszymi z władców świata. Dlatego też tytułowymi dziećmi Graala interesują się największe (a także te najbardziej tajemnicze) potęgi zarówno Zachodu jak i Wschodu. Wynikiem tego jest konflikt, wokół którego rozwija się wielowątkowa akcja książek. Powieść imponuje rozmachem, z jakim została napisana. Przewracając jej kartki czytelnik śledzi losy nie jednej czy dwóch, lecz kilkunastu postaci, należących do zupełnie różnych, często przeciwnych sobie frakcji. W narrację wpleciona jest duża ilość informacji dotyczących życia w okresie średniowiecza.

Józefina i Ja Hans Magnus Enzensberger Joachim, trzydziestoletni ekonomista, po nieudanym małżeństwie postanawia całkowicie poświęcić się karierze zawodowej. Jednak przypadek czy też przeznaczenie inaczej pokieruje jego życiem: pewnego wrześniowego dnia spotka 75-letnią Madame Józefinę, byłą śpiewaczkę operową. Między młodym człowiekiem a ekscentryczną staruszką, obdarzoną niebagatelnym temperamentem  i niezwykłą fantazją, zawiązuje się przyjaźń. Tylko czy Joachim zna całą prawdę o artystce i jej równie tajemniczej służącej, Frydzie Birnbaum? Kafkowskie odniesienia są w tym opowiadaniu niezwykle intrygujące... Pierwsza powieść niemieckiego klasyka, z jasnym morałem i ...z zagadką trudną do rozwiązania. Elegancka prostota stylu, zwięzłość, przenikliwość i erudycja.

Listy w Chińską przeszłość Herbert Rosendorfer   Jak można dowiedzieć się, że to co wydaje się w naszym życiu normalne i oczywiste, wcale takie nie jest I, że może budzić u innych ludzi zdumienie a nawet przerażenie? Wystarczy przeczytać wciągające bez reszty Listy w chińską przeszłość Herberta Rosendorfera, w przekładzie Ryszarda Turczyna. W tej fascynującej opowieści nie tylko chiński mandaryn zostaje przeniesiony za pomocą kompasu czasu do dwudziestowiecznej Europy, o której pisze swoiste reportaże-listy, ale i współczesny czytelnik i to w głąb własnych przyzwyczajeń, własnej mentalności i warunków swego codziennego życia. Wrażliwość i czystość dziecka, mądrość życiowa i umysł absolutnie wolny od współczesnej cywilizacji taki dystans do rzeczywistości może mieć tylko urodzony 1000 lat wcześniej mędrzec chińskim jak wygląda świat dookoła? Absurd, chaos, głupota....

Podróże senne Hermann Hesse   Niezwykły zbiór opowiadań, które autor otacza pięknymi metaforami. "Podróże senne" mają naprawdę uniwersalny przekaz, ponadto język książki nie pozwala się od niej oderwać. Prezentowany zbiór baśni i opowieści po raz pierwszy ukazał się drukiem w 1945 roku. Dwie z tych "onirycznych próz" są próbą stworzenia własnego, na poły żartobliwego w tonie życiorysu, a zarazem wykładają credo pisarskie autora ufundowane na negacji prostego naśladowania rzeczywistości na rzecz odejścia w magię, cudowność i baśniowość. Inne teksty ciepło i często w sposób pełen humoru podejmują charakterystyczne dla całej twórczości Hessego zagadnienie kondycji pisarza (a szerzej artysty), "niedoskonałego tworu Bożego", który daremnie dąży do wzniesienia się ponad poziom zwykłego "rzemiosła".

Baśń o myśli ostatniej Edgar Hilsenrath   2005 - W tym roku świat obchodzi 90 rocznicę pierwszego w XX wieku holocaustu, którego ofiarą byli Ormianie. W roku 1915 władze tureckie zarządziły ostateczne rozwiązanie "kwestii ormiańskiej" - masowe deportacje Ormian zamieszkujących wschodnie tereny Turcji. W wyniku tej operacji około 1,5 miliona Ormian żyjących w Armenii Zachodniej straciło życie. Turcja zawsze utrzymywała, że Ormianie zmarli na skutek epidemii, a na świecie pamięć o tym ludobójstwie żyła krótko. W 1939 roku nawiązał do niego Adolf Hitler, wydając rozkaz ataku na Polskę: "Zabijajcie bez litości kobiety, starców i dzieci; liczy się szybkość i okrucieństwo. Kto dziś pamięta o rzezi Ormian?" Do chwili obecnej Turcja nie przyznaje się do zbrodni, a wszelkie wzmianki o niej na świecie spotykają się z gwałtownymi protestami władz tureckich. Doświadczyła tego również Polska - po uchwale polskiego sejmu potępiającej ludobójstwo na Ormianach zaprotestował turecki MSZ, prasa pisała nawet o konflikcie polsko-tureckim. Projekt budowy w Krakowie pomnika upamiętniającego rzeź Ormian wywołał oficjalne protesty ambasadora Turcji oraz naciski na władze państwowe, samorządowe i kościelne. Każda wzmianka o ludobójstwie Ormian odbija się głośnym echem w mediach i na nowo wywołuje dyskusje w wielu środowiskach.