z powieścią włoską

Modignani S.C. – „Każda szczęśliwa chwila” Po osiemnastu latach małżeństwa Penelopa postanowiła opuścić swego męża. Stwierdziła, że dość ma codziennych kłopotów, dość zdrad, egoizmu męża, jego infantylizmu, dość kłopotów z trójką dzieci. Wyjeżdża więc, zostawiając męża i dzieci wstrząśniętych jej czynem...

Eco Umberto –„ Baudolino” Baudolino, czternastoletni chłopski syn, obdarzony bystrym umysłem i fantazją, przyprowadza pod rodzicielski dach zabłąkanego wśród mgieł i moczarów rycerza. Nieznajomym gościem okaże się Fryderyk Barbarossa. Chłopak zdobywa sympatię cesarza, ten zaś zabierze go ze sobą w świat i pokocha jak syna. Baudolino lubi opowiadać i zmyślać, przy czym jakimś cudem wszystko, co wymyślił, staje się rzeczywistością. I tak któregoś razu, ku pożytkowi przybranego ojca, układa legendarny list księdza Jana; obiecuje w nim zachodniemu światu bajeczne królestwo na Wschodzie, rządzone przez chrześcijańskiego króla. Fryderyk, wyruszając na wyprawę krzyżową, chce także dotrzeć do mitycznego królestwa. Po jego śmierci, niespodziewanej i tajemniczej, Baudolino kontynuuje wędrówkę, przeżywa niezwykłe przygody i spotyka najdziwniejsze istoty. Swe dzieje opowiada Niketasowi, bizantyjskiemu historykowi, w czasie gdy krzyżowcy plądrują Konstantynopol. Dopiero wtedy zaczyna pojmować rzeczy, których dotąd nie rozumiał.

Fallaci Oriana – „Wściekłość i duma” Pierwsza część sławnego trójksięgu Oriany Fallaci. Pierwsza część, "Wściekłość i Duma" jest tak naprawdę rozbudowaną wersją artykułu który autorka opublikowała w reakcji na zamachy z 11 września i który odbił się szerokim echem w całej Europie. Oryginalny artykuł został rozbudowany oraz poprzedzony bardzo obszernym wstępem będącym wartością samą w sobie. Autorka wyjaśnia w nim swoje motywy, często nawiązuje do historii Włoch oraz doświadczeń swojego życia. Już we wstępnie można dostrzec charakterystyczny dla Fallaci nacechowany emocjami sposób pisania. Wielką wartością tej książki jest otwarte prezentowanie przez autorkę swoich poglądów, w tym również, co obecnie bardzo rzadkie otwarte pisanie czego nienawidzi albo czym pogardza. Można się oczywiście z nią nie zgadzać, ale jasne wykładanie swoich poglądów jest ożywczym urozmaiceniem w zalewie autorów dzielących włos na czworo i z całej siły starających się nikogo nie urazić. Książka w większej części poświęcona samemu Islamowi, niż reakcji Zachodu na niego, choć ta sprawa jest też poruszana.

Mazzuco Melania –„ Taki piękny dzień” Kobieta, która próbuje odzyskać swoje życie. Policjant, który nie potrafi pogodzić się z końcem swojego małżeństwa i obsesyjnie myśli o byłej żonie, dzieciach, utraconej rodzinie. Ich dzieci - zagubione i rozdarte. A obok dwudziestoletni chłopak owładnięty marzeniami o lepszym świecie. I od lat chroniony przez policjanta przegrany senator, który nie zdaje sobie sprawy, że jego rodzina też się rozpada. Wokół Rzym, od peryferii po pałace władzy. Praca, szkoła, marzenia. Całe życie skoncentrowane w jednym dniu. Obyczajowy fresk, pełen ironii i współczucia, który chłonie się z zapartym tchem i który potwierdza status Melanii Mazzucco jako jednej z najlepszych współczesnych pisarek włoskich.

Besson Patrick –„ Moja bratowa Annabel” Władza, zaszczytyostały stworzone przez ludzi, którzy się nie boją śmierci, a , sława są do niczego. Nie warto niczego robić na tej ziemi poza pisaniem, jedzeniem, piciem, podróżowaniem, pieprzeniem. Trzymanie się kurczowo życia to śmiertelna słabość. Cywilizacje z zniszczone przez ludzi, którzy kochają życie." Autor tych słów, Patrick Besson, "popełnił" ostatnio powieść dla dorosłych pod tytułem "Moja bratowa Annabel". Dwaj bracia i jedna kobieta. Starszy, Gelles jest dziennikarzem specjalizującym się w gastronomii i dekoracji wnętrz, zaś młodszy, Fabien - gwiazdą filmową. Każdej niedzieli spotykają się w domu swojej matki w Marolles-en-Brie. Tam właśnie w Wigilię Bożego Narodzenia aktor przedstawia rodzinie Annabel i... Gelles zakochuje się od pierwszego wejrzenia. Annabel zajmuje jego umysł, wszystko zaczyna mu się kojarzyć tylko z nią. Romans przybiera coraz bardziej niebezpieczny obrót... Besson jest autorem, który nie daje czytelnikowi literatury wzniosłej, romantycznej i uzdrawiającej. - Mam w dupie taką literaturę - mógłby powiedzieć Besson, czytając jego wypowiedzi w prasie. "Moja bratowa - Annabel" jest tego najlepszym przykładem. Mocna, nieokiełznana, często zmieniająca nastroje, nieprzewidująca - taka jest Annabel, taka jest ta książka. Z każdą stroną widzimy, że autor nie bawi się w mamienie czytelnika pospolitościami, których dość w innych książkach. Besson tka dramat, w którym napięcie stopniowo narasta, eksplodując w porażającym finale. Styl powieści mogę określić jako lekki i wyważony. Język nie ma nic z pospolitości - tutaj każde słowo daje początek następnemu - część nadaje sensu całości, całość z kolei części. Dawno już nie miałem w rękach tak dobrej powieści. Polecam - zarówno tę książkę Bessona, jak i inne jego pozycje. Prawdziwy kawał dobrej literatury nieoderwanej od rzeczywistości. Oby więcej powieści takich, jak ta.