Fryderyk Chopin przyszedł na świat 22 lutego lub 1 marca 1810 w Żelazowej Woli. Przedstawiciel muzyki romantyzmu, nazywany poetą fortepianu. U źródeł jego twórczości leżała wrażliwość artystyczna oraz umiejętność czerpania wzorców z polskiej muzyki ludowej. Bardzo szybko zaczął dawać koncerty dobroczynne, które nierzadko odbywały się w domach warszawskich arystokratów.
Sytuacja polityczna w Polsce stała się przyczyną emigracji wielkiego kompozytora.
11 października 1830 r., przed wybuchem Powstania Listopadowego dał on w Warszawie ostatni koncert publiczny, a niedługo potem 2 listopada 1830 r., na zawsze opuścił kraj.
Osiedlił się na stałe w Paryżu i tam powstawały największe jego dzieła. Dzięki podróżom jakie odbył, zasłynął w całej Europie, jednak cały czas tęsknił do Polski i żył marzeniami o ponownym ujrzeniu ojczystego kraju. Od roku 1839 stan jego zdrowia zaczął gwałtownie się pogarszać. 16 lutego 1848 r. odbył się ostatni koncert Fryderyka w Paryżu. Dziewięć miesięcy później wystąpił przed publicznością po raz ostatni w Londynie. 17 października 1849 w mieszkaniu przy Place Vendôme 12 w Paryżu, Chopin zmarł. Został pochowany na paryskim cmentarzu Lachaise, a serce wielkiego kompozytora wróciło do Polski i zostało wmurowane w mury kościoła św. Krzyża w Warszawie.
